פֿײַן
'fine'
(adjective, adverb)

ETYMOLOGY

Vowel 34, Proto-Yiddish ✱əj

WESTERN

Alsace (France)

ə fajnəʁ- gydəʁ- noːvələʁ- mɛnč אַ פֿײַנער, גוטער, נאָבעלער מענטש {ALSACE, 47075 Mulhouse, 028-110}

Oyberland (West Transcarpathian)

fyn ə fⲁj leːdα פֿון אַ פֿײַן לעדער {WTCP, Dunajská Streda, 47179}
- fǽˑj, dɩn gʲøšnɩ́t͡n̩ פֿײַן, דין געשניטן
- ə fⲁj mitóˑgmoˑl אַ פֿײַן מיטאָגמאָל

CENTRAL

Unterland (East Transcarpathian)

gəmaxt fin fajnə bɛndr̩ געמאַכט פֿון ווײַנע בענדער {ETCP, Sîg Felső Szek, 47223}

HASIDIC

EUROPE

fajn 'nice' [Vienna, Eidel Malowicki]
fajn ɩn vɔjl <פיין און וואויל>