קערן 2
געקערט
'to turn; to sweep'

ETYMOLOGY

With the meaning 'to turn': MHG kêren, OHG kēren; cf. OS kērian; origin unclear.
With the meaning 'to sweep': MHG ker(e)n, OHG kerien; from ✱kar-eja-, probably derived from a noun also seen in OHG ubar-kara 'sweepings'.

WESTERN

Old Literary Yiddish (ca. 1100-1800)

אונ' איין איטליכֿש מענש ווער דעז ווערט הערין. ווערט זיך זיין הערץ צו דר תשובה קערין.
'and everyone who hears that, his heart will turn to repentance'

Neie Besen kehren gut.

Oyberland (West Transcarpathian)

k'ęrn̥ {WTCP, Budapest, Hutterer 1965: 139}

ə naˑjər béjzəm kʲɛ́ˑrt gʲỳt אַ נײַער בעזעם קערט גוט {WTCP, Berettyó-Újfalu, 47212}
- kʲɛˑrt den štaːb ~ štoˑjb קערט דעם שטויב

CENTRAL

Unterland (East Transcarpathian)

mə keːˆrt əs מע קערט עס {ETCP, Nyzhnya Apsha, 48233}

ejə keˑt əm štojp / korɩš ער קערט דעם שטויב / קורזש {POLAND, Warsaw, 52211}

SOUTHEASTERN

er keˑᵃrt dəm štoup ער קערט דעם שטויב {ROMANIA, Brăila, 45273}