קין 1
‘chin, jaw’
קין 1
־ען
דער
'chin, jaw'
ETYMOLOGY
Got. kinnus✱, ON kinn, OE cinn, ME chin, OS kinni, kin, OHG chinni, kinni, MHG kinne; from PGmc ✱kinnu-; from PIE ✱ĝen(H)-u; cf. Greek γένυς 'jaw', Latin gena 'cheek', Lithuanian žándas, Sanskrit hánu- 'jaw'
WESTERN
Alsace (France)
s kʰɩn {ALSACE, 47075 Mulhouse, 019-010}
- ə laŋ fəʁ-drəːd kʰɩn אַ לאַנג פֿאַרדרייט קין 'multiple chins' {019-040}
Oyberland (West Transcarpathian)
kʲin {WTCP, Dunajská Streda, 47179}