קאָפּקע
קאָפּקע
־ס
די
CENTRAL
kúpkʲə {צום צודעקן די האָר, אַ שטאָף צו פֿאַרבינדן אונטן; די וואָס זײַנען געווען ניט גענוג מאָדערן אויף אַ שייטל} {POLAND, Wolbrom, 50196}
kupkɩ ... osgɩarbɩtɩ ofn kop קופּקע ... אויסגעאַרבעטע אויפֿן קאָפּ {POLAND, Warsaw, 52211}