ממונה
מְמֻנֶּה
־ים
דער
'supervisor, person in charge'

WESTERN

Old Literary Yiddish (ca. 1100-1800)

אזו האבן אים דיא ממונים רשותֿ געבין, ער זאל אין דען בחור אניין.
'thus the powers that be gave it permission to enter the young man'