מטושטש
(adjective, adverb)

ETYMOLOGY

Vowel 51, Proto-Yiddish ✱u
Tiberian Hebrew mətuštɔ̄́š

WESTERN

mətóštəš {NORTHWESTERN, Katz 1982: 229}

CENTRAL

mətíštəš {Katz 1982: 229}

NORTHEASTERN

mətúštəš {Katz 1982: 229}