בלאָזן
געבלאָזן
'to blow'

ETYMOLOGY

Got. uf-blesan 'to blow up', ON blása, OE blæst, English blast, Dutch blazen, OHG blāsan, MHG blâsen, NHG blasen; from PGmc ✱blēsanaⁿ < ✱bʰleh₁- (WEUR); the same root as in NHG blähen.
{DW² 5: 242; EWA 1: 164; Kluge/Seebold 2011: 129; Kroonen 2013: 68; Ringe & Taylor 11}
Vowel 12, Proto-Yiddish ✱ɔ̄

WESTERN

Oyberland (West Transcarpathian)

blǭzn̥ ~ blōzn̥ {WTCP, Budapest, Hutterer 1965: 126}
- blözol 'he blows (the shophar)'

bloːzn {WTCP, Vác, 47197}

bloˑzn {WTCP, Berettyó-Újfalu, 47212}

CENTRAL

HASIDIC

AMERICA

ˈbluːzn̩ ˈšojfər בלאָזן שופֿר 'to sound the shofar'
er gɛt a bluːz̥ ער גיט אַ בלאָז
ɛs hɔt gəbluˑzn̩ andərə vɩntn̩ עס האָט געבלאָזן אַנדערע ווינטן

NORTHEASTERN

געבלאָזן
{מאַרק, "אונדזער ליטווישער ייִדיש" (1951): 457}
און ווען איינער האָט זיך גרויס געמאַכט, האָט מען אים געזאָגט: {...} "אַ געשוויר בלאָזט זיך" {ז' 461}