אויפֿהייבן
אויפֿגעהויבן
'to raise up, lift up'

WESTERN

Old Literary Yiddish (ca. 1100-1800)

אזו האט ער דען שטיין אויף גיהובין מיט אלי צווייא הענד
'so he lifted up the stone with both his hands'

CENTRAL

flɛjkt mɛn zɛx ᵻfajbm baɬd ᵻn dᵻ fri פֿלעגט מען זיך אויפֿהייבן באַלד אין די פֿרי {Warsaw, Geller 2001: 169}
- tɔ-x ufgɔjm baː-dᵻ naxt טאָ האָט ער זיך אויפֿגעהויבן {!} בײַ די נאַכט {p. 251}
- ba dᵻ naxt, fartuk, ɔ-x mɔx ufgᵻxɔjm dᵻm klajnᵻs, klajnᵻm kind בײַ די נאַכט, פֿאַר טאָג, האָב איך מיך אויפֿגעהויבן {!} דעם קליינעס {!} קליינעם קינד {p. 307}