אָנטראָגן
אָנגעטראָגן
(ᴠᴇʀʙ)

[DFY]
amener (inopinément) ; apporter (en quantité/à grand-peine/de partout) ; introduire par accident (boue collée aux semelles, etc.) ; (vent, courant) déposer, amonceler, apporter
• אָנטראָגן אַק מיט remplir (lieu) de (ce qu’on y apporte)

WESTERN

Old Literary Yiddish (ca. 1100-1800)

לעצליך האט אין דער רוח ניט לאזין ארין נאך לערנן, קיין תפילין ליגין נאך ציציתֿ אן טראגין
'finally the spirit would not let him pray or learn, put on tefillin or wear tzitzis'

CENTRAL

HASIDIC

AMERICA

untrugŋ̩

untrugn 'to offer a potential bride/groom' {Assouline 2018a: 48, 50}
- deys trugste mix un?! דאָס טראָגסטו מיך אָן 'this you offer me?'